بی قرارتم

شعر خودم رو برات می نویسم شاید به سرت بزنه برگزدی با تمام وجودم تقدیمت می کنم

من زنی هستم تنها

در ایستگاه قطاری گل بدست

در میان اینهمه شلوغی چشانم تورا می جوید

کاش بسرت بزند برگردی

اینجا دلی بزای تپ بی قراری می کند